tuin

Van de tuin vraagt het deel waar de groenten, kruiden en fruit verbouwd worden, de meeste aandacht. Dat deel leidde bijna veertig jaar lang een dromend bestaan. Er was eigenlijk geen tijd voor. Soms werd er wat geoogst, maar dikwijls verdroogde het gewas, werd het overwoekerd door onkruid of was het juist oogstbaar als we op vakantie waren. Inmiddels is er meer tijd voor de moestuin beschikbaar. De opbrengsten vliegen dan ook omhoog. De groenten op tafel komen in het voorjaar niet zelden uit de tuin, in de zomer bijna altijd en in de herfst dikwijls. Voor de winter blijven er veel potten jam over en bijvoorbeeld ook aardig wat pompoenen, die het fantastisch doen op de mestvaalt.

Het weiland - ongeveer de helft van het 'landgoed' - is bijna onderhoudsvrij. Het gras blijft kort door de beesten. Desgewenst helpt Katja - het fjordenpaard - bij de jaarlijkse werkzaamheden.

De rest van de aanplant zou je een ecologische tuin kunnen noemen met veel bomen en wilde planten, zoals het longenkruid en de gele dovenetel op de foto hierboven. In die tuin kan je in de zon zitten, maar ook in de schaduw, uit de wind, maar ook wel in de wind. Verder staat er een niet meer mobiele caravan als extra logeerverblijf.

Je kunt enkele bijzondere planten in de tuin vinden.  Mijn vader had nogal wat stekjes en zaden verzameld. Hij liet bij zijn overlijden een groot aantal naamloze kiemplantjes na. Het was spannend om te kijken wat daar uit zou groeien. In sommige gevallen duurde dat verscheidene jaren. De plant op de onderstaande foto is een kuiflelie, ook wel ananasplant genoemd, afkomstig uit Afrika. Die plant kwam uiteindelijk buiten te staan en overleefde tot verbazing van kenners enkele koude winters.

 

contact via e-mail: johan-van-rhijn@wxs.nl