wagen

In 1993 kochten we een paard, Katja, een driejarige fjordenmerrie. Het dier werd beleerd om op te rijden en om te trekken. Er kwam een oude boerenkar. Ik timmerde een bok en banken die tot bed konden worden omgebouwd, een kennis laste een mooie boogconstructie, en een zeilmaker vervaardigde het duurste onderdeel, de huif over de boog. In de zomer van 1994 gingen we met het hele gezin met paard en wagen op vakantie. Dat beviel zo goed dat dit in de zomers daarna werd herhaald, eerst allen, later een wat kleiner gezelschap en nog later nam Sofie, de jongste, de traditie over. Dikwijls ging ook het weidemaatje van Katja mee. Dat was een wat nerveuze Welsh pony, die eerst met één van de kinderen op de rug meeging, en later voor een klein karretje. De huifkar reed dan voorop in de rij, de pony liep bij voorkeur met haar neus boven het trapje aan de achterkant van de kar.

De kar is inmiddels verkocht, maar niet nadat Sofie een eigen wagen bouwde en daar zelfs een poosje in woonde. Katja is inmiddels de twintig gepasseerd, maar nog bijzonder vitaal. Het kleine karretje staat nog in de schuur. Misschien wordt dat nog eens getrokken door Katja's nieuwe maat, de Shetlander Dunja.

 

contact via e-mail: johan-van-rhijn@wxs.nl